|
بيوگرافي استاد محمّد رشید شیخ الاسلامی:
به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد ترا در این سخن انکار کار ما نرسد
به حق صحبت دیرین که هــیچ محـرم راز به یار یک جهت حـق گزار ما نرسد
هــزار نقـش برآید ز کلــک صــنـع و یکی به دلـپذیری نقـش نگــار ما نرسد
دریــغ قافــله عــمر کــان چــنــان رفـتـــنــد که گردشان به هوای دیار ما نرسد
زمستان سال یکهزار و سیصد وبیست بود که در خانواده ای فرهنگی از سلاله سادات ، کودکی به دنیا آمد که او را محمّد رشید نام نهادند.
پس از دوران صباوت و آنگاه که دست او با قلم آشنا شد وملاحت در شیوۀ نوشتنش آشکار شد ، پدرش حاج سیّد محسن شیخ الاسلامی که خود معلّم بود و با قلم مانوس، اشتیاق و ذکاوت فرزند را دریافت و او را برای فراگیری فن ِ نوشتن ِ خط ، نزد استاد مهدی کمالی فرستاد.
فرا رسیدن مرحله تحصیل در دبیرستان سبب شد که محمّد رشید محضر استاد احمد حواری نسب را دریابد و از او بهره ها ببرد.
ذوق سلیم و قریحه خاص محمّد رشید در زمینه نوشتن ِ خط و ربط زیبا و شیوا و ادب و متانت فوق العاده اش در همان عهد نوجوانی و شباب زبانزد همگان شده بود.
پس از دوران دبیرستان و گذر از کنکور عمومی در سال 1340 به دانشگاه تهران دانشکده معقول و منقول ، دانشکده الهیات و معارف اسلامی کنونی راه یافت و پس از اخذ درجه لیسانس یکسال نیز در دانشسرای عالی دوره ای را بنام تربیت دبیر طی کرد.
رشید کردستانی با ورود به تهران عرصه فعالیت در زمینه هنر را برای خود فراهم دید و در کنار پرداختن به درس دانشگاهی، تلاش برای معاش و فعالیتهای اجتماعی به عضویت انجمن خوشنویسان ایران درآمد و از محضر اساتید بزرگواری چون حسین و حسن میرخانی و استاد ابراهیم بوذری کسب فیض نمود و آن بزرگواران مهر تأیید بر طراوت و نزاکت و تناسب و صفای خطش گذاشتند و درجه مهارت و چیره دستی او را ستودند.
استاد رشید شیخ الاسلامی دمی از تمرین و مشق خط باز نایستاد و از آنجا که هیچگاه خود را بی نیاز از تربیت استاد نمیدید در برابر قُدوه خطاطان روزگار، پیر وارسته جناب استاد علی اکبر کاوه زانوی ادب زد و عاشقانه به فراگیری و تکمیل رموز خط پرداخت.
استاد شیخ الاسلامی با اینکه نوشتن غالب انواع خط را به مرحله کمال رسانده بود امّا قداست قلم را حفظ و این هنر شریف را به جلوه های زیور مادیات آلوده نساخت و هیچگاه از قِبَل هنر خطش ارتزاق ننمود.
از دیدۀ نظارگیان میبرد غبار هر مصحف دلی که به خط غبار اوست
استاد رشید کردستانی در نوشتن خط غبار یکی از نوادر روزگار بود و استاد فرزانه یدالله بهزاد کرمانشاهی ادیب و شاعر عالیقدر در وصف او چنین سروده است:
هرگز غم بیش و کم مبادت ای شیخ آزرده دل از ستم مبادت ای شیخ
اندوه دلم بردی از آن «خـــــط غبار» بر چهره غبار غم مبادت ای شیخ
و نیز:
برگی دو سه گَر به شاخساری مانده است از بــاغ و بـهار یادگـاری مانده است
در دامــن دشــت شهســواری بــوده اسـت کز تاختنش خط غباری مانده است
استاد رشید شیخ الاسلامی انسانی فرهیخته، فروتن، خوش خلق، سرشار از ذوق هنری، نکته سنج و به سبب روح حساس و رقیق و لطیفی که داشت ترد و شکننده، زود رنج بود و نادان گریز ادبیات فارسی را عمیقاً آموخته بود و عاشقانه به مسائل ادبی می پرداخت و با ذهن وقّاد و نقّادش موضوعات را بررسی می کرد .پس از فراغت از تحصیل و انجام خدمت سربازی در سال 1346 به استخدام آموزش و پرورش درآمد و مدتی بیش از سی سال در دبیرستانها و مراکز تربیت معلم و دانشگاههای استان کردستان به امر تدریس زبان و ادبیات فارسی پرداخت. استاد بر زبان و ادبیات کُردی نیز مسلط بود.
...
سرانجام در تاریخ 13/تیر/1378 روح او با روح میر عماد قرین گردید یاد و نامش را با سروده ای از استاد دکتر هوشنگ زندی گرامی میداریم:
قلم به شام وداعت چو از عدم دم زد به کـاخ علم و کتابت نشان ماتم زد
چگــونه دیده نگـرید چـرا نجوشـد دل که داغ قد رشیدت شرر به عالم زد
|
